since nabanggit ko na rin na nais kong maglakbay sa kung saang saang lugar, naisipan kong halukayin ang aking baul ng kayamanan upang maghanap ng mga larawan...narito ang ilan sa kanila...kuha ang mga larawan ito sa ilocos norte/sur, mahigit isang taon na ang nakalipas...pasenxa, hindi pa ako nagbblogger nun...sa friendster pa...

vigan

vigan pa din
ang unang pamilya sa malacanang of the north
mom's courtyard

trip to baguio

haunted house daw...
sa harapan ng haunted house
camp john hay
foggy day

matagal ko nang pangarap ang makarating sa Baguio, at sa wakas, natupad na ito. oo, natupad na. nagsimula ang aming paglalakbay, biyernes, ika-22 ng Hunyo, kasama si nealyn, ang kuya nyang si redentor, ang kanyang addy at pamangkin na si aller. maigsi lamang ang aking pananatili sa baguio. hindi kami tumagal ng 24 na oras. pero ayos lang..libre naman..haha..salamat pala sa mga sponsors.

akala ko bibiguin na ko ng baguio nang magdadapit hapon na at hindi ko man lang naranasan ang maulap na kapaligiran, siguro naawa na lang talaga sa akin ang mga lamang lupa kaya naman ako ay kanila nang pinagbigyan.

pinuntahan ko/ namin ang mga lugar na madalas puntahan ng mga taong nagtutungo sa baguio...ilan sa mga ito ay ang mines view , burnham, the mansion, atbp...lubos ang aking kaligayhan ng bagtasin ko ang session road...medyo polluted na pero ok pa din..yun nga lang may sensasyon na tila nasa isang kang koreanovela dahil sa dami ng koreano/a na nasa paligid ng baguio. isa pa sa aking napuna ang sensasyong isang artipisyal na mundo ang baguio, tila isang museo na tinutungo ng tao upang magliwaliw, magbakasyon, mag-isip....magpahinga, kung ano man ang dahilan ng iba, bahala na sila..basta..mahirap ipaliwanag ang galak na dulot sa aking ng aking maiksing pananatili sa lungsod na ito.

hindi kalamigan sa lungsod kaya hindi ko nasuot masyado ang aking dalang pangginaw. sabi ng mga manong taxi driver, mga buwan ng nobyembre hanggang pebrero daw dapat pumunta doon upang maranasan ang lamig ng baguio. kaya naman babalik ako..baguio, maghintay ka lang...darating ako

it feels like home....
by Chantal Kreviazuk

Somethin' in your eyes, makes me wanna lose myself
Makes me wanna lose myself, in your arms
There's somethin' in your voice, makes my heart beat fast
Hope this feeling lasts, the rest of my life
If you knew how lonely my life has been
And how long I've been so alone
And if you knew how I wanted someone to come along
And change my life the way you've done
It feels like home to me, it feels like home to me
It feels like I'm all the way back where I come from
It feels like home to me, it feels like home to me
It feels like I'm all the way back where I belong
A window breaks, down a long, dark street
And a siren wails in the night
But I'm alright, 'cause I have you here with me
And I can almost see, through the dark there is light
Well, if you knew how much this moment means to me
And how long I've waited for your touch
And if you knew how happy you are making me
I never thought that I'd love anyone so much It feels like home to me, it feels like home to me
It feels like I'm all the way the back where I come from
It feels like home to me, it feels like home to me
It feels like I'm all the way back where I belong
It feels like I'm all the way back where I belong